جنبهٴ نظري دارند. پنج سدهانت به شرح زير وجود داشته: سوريا- سيدهانتا1، پيتاماهاسدهانت2، واسيشتاسدهانت3، پوليشاسدهانت4، و روماكاسدهانت؛ ولي تنها سدهانت اولي، يعني سوريا، به صورت اصلي خود در دست است. به تحقيق نميتوان زمان آنها را معلوم كرد، و ميان آنها آنقدر تفاوت هست كه بتوان گفت در زمانهاي مختلفي تدوين شدهاند. مثلاً آنها آثار زيادي از نفوذ يونان را نشان ميدهند، ولي در سطوح مختلف؛ اين نفوذ در پيتاماها اندك است و در روماكا بسيار به چشم ميخورد. ما نميدانيم نجوم يوناني از چه مسيري بدانها رسيده است، ولي به احتمال زياد مربوط به دورهٴ پيش از بطليموس است. از سوي ديگر، هنگامي كه واراهاميهيرا5 در 505
پنكاسيدهانتيكاي6 خود را مينوشت، آنها پيش از آن معروف بودند. آنها بر
آريابهط7 هم مقدم بودند. عجالتاً آنها را در نيمهٴ سدهٴ پنجم قرار ميدهم.
سورياسدهانت ظاهراً تنها سدهانت است كه بهطور كامل در دست است، و به صورت اشعار حماسي نوشته شده و منقسم به 14 فصل است. به گفتهٴ بيروني اين كتاب به وسيلهٴ لاطه تأليف شده، ولي احتمال دارد كه لاطه شرحي بر آن نوشته باشد، همچنان كه بر
پوليشا و روماكا نوشته است. بنابر خود متن (ابيات مقدمه) اين كتاب به وسيلهٴ سوريا، خداي خورشيد، در روماكا (روم؟ اسكندريه؟) نوشته شده است. در اينجا موازين اساسي نجوم يوناني است، ولي مؤلف، هركه بوده، از قرار معلوم كوشيده معلومات نجومي هند قديم را تا جايي كه داراي تناقض فاحشي نباشد در آن حفظ كند، مثلاً در آن اشاراتي دارد به قِران8 سيارات با ناكشاتراها9 (صورتهاي فلكي منطقةالبروج هندي)، به زمانهاي طولاني مورد علاقهٴ هنديان (يوگا10 = 4,320,000 سال، كالپا11 = 1000 يوگا، و غيره)، به كوه مرو12 كه در قطب شمال قرار دارد، و غيره. مهمترين جنبهٴ اين رسالهٴ جامع به كار بردن مداوم جيب (جيا)13 به جاي وتر14 است. اين رساله حاوي قديمترين اشاره به جيب معكوس (اوتكراماجيا)15 نيز هست.16
پوليشاسدهانت هم به همان اندازه مهم است. ما آن را تنها از طريق واراهاميهيرا و شارح
واراهاميهيرا، يعني بهات توتيالا (نك يادداشت من در نيمهٴ اول سدهٴ ششم) ميشناسيم.
بيروني به احتمال قريب به يقين آن را به نام پوليسا ذكر ميكند، كه به گفتهٴ او نام يك يوناني است كه در سنترا (اسكندريه؟) برآمده. شايد اين سبب ميشود تا او را با پُل اسكندراني يكي